Als in een jongensboek

Het avontuur begint op zondag 5 januari. Wiebe stuurt een berichtje of er belangstelling is voor het Open Fryske Kampioenschap 45+ dat in Franeker wordt gehouden. Het betreft een zaaltoernooi op zaterdag 1 februari. Ik word direct enthousiast. Wat een aardig initiatief. 6 januari geeft Wiebe de tussenstand, we hebben 6 liefhebbers voor dit toernooi. Dan wordt de wervingscampagne opgetuigd. Er gaan appjes heen en weer. Dennis zegt toe als reserve, Henk tekent als de Camataru van het team, Berry laat zich verleiden, Auke E. wordt als coach en superbrein toegevoegd. JoJo van der Zee, de mooie man in ons midden, twijfelt maar kan de verleiding niet weerstaan en gaat ook mee. Prachtig, het wordt steeds mooier. Tjeerd, Freerk, Robert, Jenne doen het al jaren goed en zijn het geraamte van het team. Berry is de verrassing, JoJo de mooie man, Henk is Cammi wat een prachtig team. Ik word al zenuwachtig. Ik besluit om maar eens te gaan trainen want ja afgaan wil je ook niet. En dus trek ik de stoute schoenen aan. Trainen met de tweede selectie. Na een keer of drie, vier voel ik me fitter worden. ’t Kin ok nach wel wat worre’ denk ik voorzichtig.

En dan de grote dag. Zaterdag 2 februari. Vijf keer naar ’t hûssie! Vanavond gaat het gebeuren. Auke heeft het tactisch plan besproken met Wiebe en er wordt iets moois geboren. Zaterdagavond, half zeven, gaan we onderweg naar Franeker. Robert en ik mogen rijden. Met negen man lukt dit prima in twee wagens. Maar dan, pech onderweg! We zijn bij de nieuwe rotonde Stiens-Vrouwbuurt en Robert kan niet verder. De auto houdt er mee op. Ik voel de spanning oplopen. Het zal toch niet? Het gaat toch niet meer mis? We besluiten met ons negenen in één auto te kruipen. Robert zit heerlijk bij zijn coach op schoot. Het wordt een feestritje naar Franeker. En dan, het grote moment, is daar. Ik mocht de keeper zijn! Burgum is de eerste tegenstander. Het team stond vorig jaar in de finale. En mag nu beginnen tegen het onervaren Ouwe-Syl. Maar het tactisch plan werkt. Burgum is veel beter maar Ouwe-Syl is taai. Langzaam groeit het besef dat we tegen kunnen houden. De onverzettelijke Freerk, het gestileerde spel van Jenne, de balvast spits Robert, de lopende mensen Tjeerd en Berry, JoJo die als mooie man er tussendoor manoeuvreert en af en toe komt joker Henk in het veld. We geven geen krimp. Ik mocht de keeper zijn. Maar met deze ploeg is dat niet moeilijk. Gogme, spelvreugde, onverzettelijkheid, en daarnaast heel veel voetbalintelligentie staat er voor me. Dit kan niet mis gaan, ik hoef maar een paar keer een been uit te steken. Geweldig, wat een feest. We krijgen een paar kansjes maar het blijft 0-0. Dan volgt Zeerobben. Weer een sterrenteam tegen over ons. Ze hebben een wereldkeeper op goal. We krijgen kans op kans, spelen geweldig, oogstrelend voetbal. Maar die keeper, hij keert alles. Hoge ballen, lage ballen en dan ook nog een keer tegen de paal. Weer 0-0. Langzaam groeit er iets in het team. Zouden we een rondje verder kunnen komen? Mulier is de volgende tegenstander. Een sterk team, doet al jaren mee, maar wij laten ons de kaas niet van het brood eten. Het mooiste doelpunt van het toernooi is in de maak. Auke heeft Camataru gebracht. Hij staan op eigen helft, krijgt de bal aangespeeld en wat doet Henk. Hij ontvangt de bal, kijkt, ziet, en dan met een geweldige voetbeweging schiet hij de bal over keeper Robert Rinia heen, 1-0. Wat gebeurt hier, een geweldige verrassing is in de maak! Dan komen de Witmarsumers. De mannen vallen aan, wij houden tegen. Ik kijk op de klok, nog twee minuutjes te gaan, zou het dan toch? Maar dan, even staan we niet goed en ja dat is ‘dodelijk’ in de voetbalsport, het wordt 1-1. Prima niets aan de hand, maar de finales lijken wel buiten bereik. De laatste pot tegen Frisia. We gaan er voor, vol gas. Flitsende acties en dan een prachtig aanval. De opzet verloopt via Robert, Berry komt er prachtig om heen en schiet binnen, 1-0. Dit laten we niet meer los. We leren snel en houden vast tot het einde, ….winst. En dan is het wachten. Nauwlettend kijken we naar de resultaten. En ja hoor, we zitten in de kwartfinales. Via loting krijgen we weer Burgum als tegenstander. Dat is niet fijn, het is net oars. De put is der út en dit laatste potje gaat met 2-0 verloren. Maar het was prachtige avond. Na een mooie nazit volgt de rit terug naar huis. Negen man in de auto, dubbelgevouwen maar wat een pret. As bern sa bliid bin ik! Maandagavond ga ik gewoon weer trainen, dank je wel jongens voor dit superavontuur, het was als in een jongensboek.

De keeper.