Hattrickfeest bij HSC Lions ’66

Op 14 december stond voor Ouwe Syl 2 de laatste wedstrijd voor de winterstop op het programma: uit tegen Lions 3. Een beladen wedstrijd, omdat de vorige editie niet geheel vlekkeloos verliep (maar daar is genoeg over geschreven).

In de aanloop naar dit duel bleek er een virus in Ouwe-Syl rond te waren, met als gevolg dat er nog maar 10 fitte spelers op de lijst stonden. Na koortsachtig overleg op de zaterdagmorgen konden gelukkig de jonge talenten Kees, Gerbrand en Sybren aanhaken, waardoor coach Anne toch zijn gedroomde aantal van 13 spelers kon meenemen.

Ouwe Syl begon goed: met de wind in de rug werd vol druk gezet op Lions en al na een paar minuten was het Kees (met 16 jaar de jongste speler op het veld) die op de rand van het strafschopgebied de bal genadeloos diagonaal in de bovenhoek schoot. Door het hoog druk zetten ontstond er wat ruimte achter de verdediging van Ouwe Syl, waarvan Lions met een snelle uitval wist te profiteren: 1-1. Gelegenheidskeeper Jelte (klasse dat hij de ‘moffen’ oppakte!) was kansloos op de inzet. Niet snel daarna was het routinier Gerard die na een knappe steekbal de bal voorbij de keeper wist te frommelen, 1-2!

Ouwe Syl kreeg daarna meer kansen, Lions was vooral gevaarlijk in de omschakeling en wist te profiteren na een half uur spelen. Rik en Lourens werden ingebracht en even was de organisatie bij Ouwe Syl weg: een hard schot van de lepe Simon Arends kon niet door Jelte worden gestopt. Na deze 2-2 vergat Ouwe Syl te voetballen, een rommelig laatste kwartier van de 1e helft volgde, waarin Lions de 3-2 aantekende. Vlak voor rust toch nog een positieve opleving: wederom Kees die met een hard diagonaal schot de keeper van Lions passeerde. Met 3-3 aan de thee.

Na de donderspeech van Anne in de rust weer met goede moed aan de 2e helft begonnen, maar bliksem, wederom een tegentreffer! Simon Arends maakte voor Lions z’n 3e van de middag, de goal was identiek aan de andere twee: kort wegdraaien bij de verdediger en de bal hard links van de keeper in de goal rossen. Na deze 4-3 gingen de kopjes bij Ouwe Syl een beetje hangen, het liep niet. Er kwamen zeker kansen, maar rond de 16 van Lions kon de trekker niet worden overgehaald of te laat: ballen die huizenhoog overhingen.

Lions kreeg een aantal goede kansen en bij één van de aanvallen maakte de spits van Lions een duwfout. Lourens kwam hierdoor ongelukkig ten val en moest het veld verlaten met een middelvingerblessure, die ‘m zaterdagnacht ook nog parten speelde. Lions moest kort daarna ook twee keer wisselen en het laatste kwartier leek bij Lions de krachten weg te vloeien. Ouwe Syl begon weer meer te voetballen en het was wederom Kees die scoorde: wat een ontlading, z’n eerste hattrick bij de senioren en de belangrijke 4-4! Opmerkelijk is trouwens dat Kees nog een ander soort hattrick maakte: hij werd in de wedstrijd drie keer afgefloten vanwege een verkeerde ingooi, maar dat mocht uiteindelijke de pret niet drukken.

In de slotfase kon Ouwe Syl de wedstrijd nog naar zich toetrekken: Sybren speelde zichzelf knap vrij aan de linkerkant van het veld en passeerde twee man in de 16. Vervolgens werd hij onderuit getrokken, maar al vallend kon hij de bal nog voorgeven. De uitstekend leidende scheidsrechter Janson gaf voordeel en het was captain Hendrik-Jan die vanaf de rand van de ’16’ de bal over de keeper van Lions wipte, 4-5. Een minuut later was het Gebrand die het murw geslagen Lions de genadeklap gaf door met een droge schuiver de 4-6 te maken.

Een waar doelpuntenfestijn op sportpark Lionello, met meerdere hattricks, een uitstekende scheidsrechter en een sportieve pot voetbal!